Χειρουργική θεραπεία γυναικομαστίας

Περιγράφουμε μια νέα τεχνική για τη χειρουργική θεραπεία της γυναικομαστίας. Η εν τω βάθει υποδόριος υφολική μαστεκτομή, καθ’ εφαπτομένη προς τη θηλαία άλω, μετά από πλήρη κινητοποίηση του μαστού από το θωρακικό τοίχωμα επί τα εκτός του εγχειρητικού τραύματος, εφαρμόσθηκε σε 19 ασθενείς για τη θεραπεία μονόπλευρης (13) ή αμφοτερόπλευρης (6) γυναικομαστίας. Διατηρώντας ένα τμήμα μαζικού αδένος κάτω από τη θηλαία άλω, εξασφαλίζεται η αγγείωση και η λεμφική αποχέτευση του παραμένοντος μαστού. Συνεπώς, η επούλωση και τα αισθητικά αποτελέσματα είναι βελτιωμένα σε σχέση με αυτών της κλασικής υποδόριου μαστεκτομής. Εξασφαλίσαμε απολύτως ικανοποιητικά βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα κοσμητικά αποτελέσματα στους ασθενείς μας χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνική.

Εισαγωγή

Ο όρος «γυναικομαστία» που έχει παραμείνει αναλλοίωτος και στη διεθνή βιβλιογραφία ως «gynecomastia», περιγράφει την παρουσία του γυναικείου μαστού στον άνδρα. Η αναφερόμενη συχνότητα κυμαίνεται από 40% κατά τη διάρκεια της εφηβείας και αυξάνεται μέχρι 65% στον ενήλικα πληθυσμό. Η αντιμετώπιση της «συμπτωματικής γυναικομαστίας» μπορεί να περιλαμβάνει την απλή επιβεβαίωση για αυτόματη υποχώρηση του προβλήματος, τη θεραπεία υποκείμενων παθολογικών καταστάσεων, τη διακοπή φαρμάκων με σαφή συμβολή στην παθογένεια της γυναικομαστίας ή τη χειρουργική θεραπεία του προβλήματος.

Στις περιπτώσεις που ενδείκνυται η χειρουργική θεραπεία, η απλή υποδόριος μαστεκτομή, η κλασική εγχείρηση για τη γυναικομαστία, αρκετά συχνά καταλήγει σε μη ικανοποιητικό αισθητικό αποτέλεσμα. Στην αναφορά μας αυτή, περιγράφουμε την εν τω βάθει υποδόριο υφολική μαστεκτομή, ως μία νέα απλή, ταχεία και ασφαλή εγχειρητική μέθοδο με πολύ καλό κοσμητικό αποτέλεσμα, συγκρινόμενη με την κλασική υποδόριο εκτομή του μαζικού αδένα.

Μέθοδος

Το εγχειρητικό πεδίο οριοθετείται στο πρόσθιο τμήμα του θώρακος και περιλαμβάνει αμφότερους τους μαστούς, ανεξάρτητα αν πρόκειται για ετερόπλευρο ή αμφίπλευρο γυναικομαστία και τούτο για λόγους συγκριτικής αντιπαράθεσης και συμμετρίας του τελικού μεγέθους των δύο μαστών. Η κινητοποίηση του μαζικού αδένα αποτελεί το πρώτο εγχειρητικό βήμα μετά από μια ημικύκλιο τομή που τοποθετείται μεταξύ 3ης και 9ης ώρας στο όριο της θηλαίας άλω. Ο διαχωρισμός του μαστού από το υποδόριο λίπος αφορά ολόκληρο τον αδένα, εκτός από την περιοχή της θηλαίας άλω και του άνω έξω τεταρτημορίου. Οι περιοχές αυτές παραμένουν άθικτες προκειμένου να συντηρηθεί η αγγείωση και η λεμφική αποχέτευση του παραμένοντος μαστού καθώς και η αισθητικότητα του συμπλέγματος θηλής – θηλαίας άλω. Η οπίσθια επιφάνεια του μαστού διαχωρίζεται υπό την απονεύρωση του μείζονος θωρακικού υπό ελαφρά έλξη του αδένος επί το εκτός της τομής. Αυτό το εγχειρητικό βήμα συνεχίζεται μέχρι την πλήρη κινητοποίηση του μαστού από το θωρακικό τοίχωμα, επί τα εκτός του εγχειρητικού τραύματος (εικ. 2). Ακολουθεί η υφολική εν τω βάθει μαστεκτομή, η οποία γίνεται καθ’ εφαπτομένη προς την θηλαία άλω με τη χρήση της διαθερμίας ή ακτίνας laser. Με τον τρόπο αυτό παραμένει προσπεφυμένο επί της θηλαίας άλω και του άνω έξω τεταρτημορίου του μαστού τμήμα μαζικού αδένος άλλοτε άλλου πάχους του τελευταίου εξαρτωμένου από τις τοπικές συνθήκες για την επίτευξη συμμετρίας μεταξύ των δύο μαστών. Ακολουθεί η αιμόσταση της τραυματικής επιφάνειας και η τοποθέτηση κλειστού συστήματος παροχέτευσης αρνητικής πίεσης. Τα βασικά εγχειρητικά βήματα απεικονίζονται στο σχήμα 1.

Υλικό – Αποτελέσματα

Μέχρι τώρα, η εν τω βάθει καθ’ εφαπτομένη υφολική μαστεκτομή για την αντιμετώπιση της γυναικομαστίας έχει εφαρμοσθεί σε 19 ασθενείς, εκ των οποίων 6 είχαν αμφοτερόπλευρο γυναικομαστία. Το κοσμητικό αποτέλεσμα σε όλους τους ασθενείς κατά κανόνα υπήρξε άριστο (εικ. 3). Το μέγεθος των μαστών μειώθηκε κατά 70- 75% του αρχικού τους όγκου, ενώ διατήρησαν την ομαλή εμφάνιση, σπαργή, σύσταση και αισθητικότητα.
Υποτροπή της γυναικομαστίας δεν παρατηρήθηκε σε κανέναν από τους ασθενείς και για διάστημα μετεγχειρητικής παρακολούθησης από 6 μήνες μέχρι 15 χρόνια.

Συζήτηση

Ανεξάρτητα από την επιλογή φαρμακευτικής ή χειρουργικής θεραπείας για την αντιμετώπιση της γυναικομαστίας, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε υψηλό ποσοστό, παρατηρείται αυτόματη υποχώρηση του προβλήματος, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της εφηβείας. Φαρμακευτική αγωγή είναι πιθανό περισσότερο αποτελεσματική κατά τη διάρκεια της ενεργού, υπερπλαστικής φάσης της γυναικομαστίας. Αν παρ’ όλα αυτά δεν υπάρξει ανταπόκριση ή το πρόβλημα παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα με κοινωνικές ή ψυχολογικές επιπτώσεις, τότε υπάρχει ένδειξη χειρουργικής θεραπείας. Στα πλαίσια του προεγχειρητικού ελέγχου θα πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο υποκείμενης ενδοκρινικής ανωμαλίας η οποία έχει προκαλέσει τη γυναικομαστία.

Συμπέρασμα

Με την περιγραφόμενη τεχνική εξασφαλίζεται η αγγείωση της θηλής και θηλαίας άλω, η καλή επούλωση και το άριστο αισθητικό αποτέλεσμα. Είναι απλή, αναίμακτη και διατηρεί τη φυσιολογική εμφάνιση, σύσταση και αισθητικότητα του μαστού.